همه چیز درباره تفاوت های استانداردهای کابل شبکه (Cross و Straight)
تفاوت های استانداردهای کابل شبکه (Cross و Straight)

درست است که ممکن است فرمت های مختلف کابل های شبکه گیج کننده باشند، اما ما با استفاده از روش بسیار راحتی به شما یاد می دهیم که چگونه تفاوت های استانداردهای کابل شبکه ( Cross و Straight) را بررسی کنید.

رایج ترین شکل کابل شبکه، کابلی است که به نام زوج به هم تابیده بدون شیلد شناخته می شود. این نوع کابل برای استانداردهای سیم کشی شبکه به کار گرفته می شود. به دست آوردن اطلاعات لازم درباره استانداردهای کابل شبکه برای همه مجاز بوده و شامل اطلاعات و مشخصات مربوط به پیکربندی کابل و انواع متصل کننده هایی می شود که کابل ها را به دستگاه های مختلف وصل می کنند. آن چیزی که ما به صورت عادی به عنوان کابل شبکه می شناسیم نوع خاصی از کابل 802.3 است که برای شبکه به کار می رود.

تفاوت استانداردهای کابل شبکه ( Cross و Straight)

تفاوت میان استانداردهای کابل شبکه ( Cross و Straight) مربوط به نوع متصل کننده هایی است که انتهای کابل به آنها وصل می شود. یک کابل UTP دارای هشت سیم است که هر سیم هم به صورت جداگانه درون یک پوشش پلاستیکی رنگی مخصوص سیم پیچیده شده است و همه این هشت سیم همگی با هم درون یک پوشش خارجی قرار گرفته اند.

در پیکربندی کابل زوج به هم تابیده، این هشت سیم درون کابل تبدیل به چهار جفت می شوند. هر دو سیم تبدیل به یک جفت سیم می شوند که دور یکدیگر پیچیده یا به اصطلاح تابیده شده اند. این جفت شدن باعث می شود که هر دو سیم از تداخل هایی که ممکن است رخ دهند، محافظت شوند. البته به راحتی می توان جفت ها را تشخیص داد چون یکی از این جفت ها درون یک غلاف جامد رنگی قرار دارد و غلاف دیگری ترکیبی از رنگ سفید و رنگ غلاف سیمی است که باید با هم یک جفت را تشکیل دهند. رنگ های این سیم های زوج به هم تابیده عبارتند از سبز، نارنجی، آبی و قهوه ای.

متصل کننده های کابل در استانداردهای کابل شبکه

نامی که معمولا برای متصل کننده های قسمت انتهای کابل شبکه به کار می رود، RJ-45. البته این نام چندان هم نام درست و مناسبی نیست، چون RJ-45 در واقع یکی از قطع کننده های اتصال سیم تلفن است. اسم بهتر و صحیح برای این متصل کننده ها، با توجه به استانداردهای کابل شبکه ( Cross و Straight) “8P8C” است که این عبارت یعنی هشت موقعیت، هشت متصل کننده. اما اگر زمانی شنیدید که یک تکنسین شبکه به متصل کننده RJ-45 می گوید، بهتر است که اعتراضی نکنید و ایراد نگیرید. همه این سیم ها را به همین شکل می نامند و اگر قرار باشد از کاه کوه بسازید، همه دوستانتان را از دست خواهید داد.

در متصل کننده 8P8C به نوعی یک توالی استاندارد وجود دارد که البته کاملا هم منطقی نیست. این توالی به صورت زیر خود را نشان می دهد:

  • سیم 1: راه راه نارنجی
  • سیم 2: نارنجی خالص
  • سیم 3: راه راه سبز
  • سیم 4: آبی خالص
  • سیم 5: راه راه آبی
  • سیم 6: سبز خالص
  • سبز 7: راه راه قهوه ای
  • سبز 8: قهوه ای خالص

واقعا هیچ معنایی ندارد که همه این سیم های جفت، البته به استثنای جفت سبز رنگ، کنار یکدیگر به متصل کننده وصل شوند و اصلا هم دلیلی وجود ندارد که چرا راه راه آبی و آبی خالص نظم را به هم زده اند. اما به هر حال این استانداردهای کابل شبکه ( Cross و Straight) است و باید از آن پیروی کنید چون سوکت های متصل کننده هم از سمت داخل به نحوی سیم کشی شده اند تا بتوانند سیگنال هایی را که این سیم رنگی با همین ترتیب خاص انتقال می دهند، بپذیرند.

تفاوت های استانداردهای کابل شبکه

این کابل ها چه استفاده ای دارند؟

چرا یک سیم شبکه دارای هشت سیم است؟ واقعا اهمیت دارد که کدام رنگ در کدام قسمت یک متصل کننده قرار می گیرد؟ پاسخ این سوالات واقعا عجیب و شگفت آور هستند.

اول از همه اینکه ضرورت ندارد که کابل UTP که همیشه به عنوان شبکه استفاده می شود، شامل هشت سیم باشد. هرچند استفاده از کابلی که دارای هشت سیم باشد امر متداولی است. نکته جالب اینکه جفت سیم های آبی رنگ و جفت سیم های قهوه ای رنگ به هیچ دردی نمی خورند.

سیم هایی که درون غلاف های رنگی قرار گرفته اند، همگی مثل هم هستند. یعنی اینکه اگر پوشش سیم آبی راه راه را بردارید، دقیقا همان شکلی است که اگر غلاف سیم نارنجی خالص را بردارید. واقعیت این است که دو نوع دستورالعمل برای سیم کشی RJ-45 وجود دارند که می توانند باعث ایجاد هرج و مرج و آشوب شوند. به هر حال واقعا اهمیتی ندارد که با چه نظم و ترتیبی سیم ها را سر جایشان به سوکت ها وصل کنید البته تا زمانی که رنگ پین شماره یک که به متصل کننده وصل می کنید با رنگ سوکت مورد نظر یکی باشد، همینطور رنگ پین شماره دو و پین شماره سه و همینطور تا آخر.

DTE ها و DCE ها

سوکتی که RJ-45 درون آن قرار می گیرد روی یک کارت شبکه لحیم شده است. بنابراین هر وسیله ای که بخواهد به یک کابل شبکه وصل شود، باید کارت شبکه داشته باشد که البته به نام کارت رابط شبکه هم شناخته می شود.

در واقع دو نوع دستگاه هستند که می توانند به یک شبکه وصل شوند: DTE ها و DCE ها. DTE مخفف عبارت “تجهیزات ترمینال داده” است که اشاره به کامپیوتر شما می کند. DCE هم مخفف عبارت “تجهیزات مدار انتقال داده” است که منظورش هر نوع دستگاه شبکه، مثل مودم، روتر یا هرچیز دیگری است.

تفاوت کابل شبکه

تفاوت میان این دو فقط وقتی اهمیت دارد که بخواهید بررسی های در مورد استانداردهای کابل شبکه ( Cross و Straight) انجام دهید.

اگر کابلی می خواهید که به وسیله آن کامپیوتر و پرینتر خود را به هم وصل کنید، باید از کابل Cross استفاده کنید. اگر چندین کامپیوتر و یک پرینتر داشته باشید، لازم است که یک سوئیچ هم داشته باشید. همه این کامپیوترها به وسیله یک کابل straight به سوئیچ وصل می شوند و پرینتر هم با کابلی از همین نوع به این سوئیچ نصب می شود.

یادتان باشد که دو نوع دستگاه وجود دارند که به شبکه وصل می شوند. وقتی دو دستگاه مختلف را به هم وصل می کنید، باید از کابل straight استفاده کنید. وقتی دو دستگاهی که مثل هم هستند را به هم وصل می کنید، باید از کابل Cross استفاده کنید. اگر یک دستگاه شبکه را بین دو دستگاه که یک مدل هستند قرار دهید، همه کابل ها از نوع straight هستند. اگر قرار باشد کابل شبکه بخرید، بهتر است دستگاه هایی را که می خواهید انتهای کابل را به آنها وصل کنید، از نوع گروه های DTE/DCE باشند.

https://www.comparitech.com/net-admin/difference-between-straight-through-crossover-rollover-cables/

اشتراک گذاری:

یک دیدگاه بگذارید

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود.

0

بالا

X
Open chat